پوست انسان بهعنوان بزرگترین ارگان بدن، نقش بسیار مهمی در محافظت از بدن در برابر عوامل محیطی ایفا میکند. یکی از مهمترین جنبههای سلامت پوست، حفظ رطوبت آن است. عوامل مختلفی مانند شرایط آبوهوایی، استفاده از محصولات نامناسب، شستوشوی بیش از حد، و افزایش سن میتوانند باعث از دست دادن رطوبت پوست شوند. مرطوبکنندهها گروهی از ترکیبات شیمیایی و طبیعی هستند که به حفظ رطوبت و بهبود سلامت پوست کمک میکنند.
این مقاله به بررسی عملکرد مرطوبکنندهها پرداخته و توضیح میدهد که چگونه ترکیبات مختلف موجود در این محصولات به بهبود وضعیت رطوبت پوست کمک میکنند. برای درک بهتر این موضوع، ابتدا باید بدانیم که چگونه پوست رطوبت خود را از دست میدهد و چگونه میتوان با استفاده از مرطوبکنندهها این روند را کنترل کرد.
لایهی بیرونی پوست (اپیدرم) بهعنوان سدی محافظ در برابر تبخیر آب عمل میکند. این لایه حاوی لیپیدها، پروتئینها و سایر ترکیباتی است که نقش مهمی در حفظ آب دارند. یکی از فاکتورهای اصلی در حفظ رطوبت پوست، میزان تولید چربی طبیعی و تعادل آب در این لایه است.
پوست از سه لایهی اصلی تشکیل شده است:
اپیدرم: لایهی سطحی که مستقیماً در تماس با محیط است و نقش مهمی در حفظ رطوبت دارد.
درم: لایهی میانی که حاوی پروتئینهای ساختاری مانند کلاژن و الاستین است و از طریق مویرگها به تغذیهی پوست کمک میکند.
هیپودرم: لایهی عمیقتر که عمدتاً شامل بافت چربی است و نقش عایق را ایفا میکند.
آب موجود در پوست ممکن است از طریق فرآیندی به نام تبخیر نامحسوس ترانس اپیدرمال (TEWL) از دست برود. در این فرآیند، آب از لایههای داخلی به سطح پوست حرکت کرده و سپس تبخیر میشود. عوامل مختلف مانند آبوهوای خشک، افزایش سن و استفاده از شویندههای نامناسب میتوانند باعث افزایش TEWL و در نتیجه، خشکی پوست شوند.
مرطوبکنندهها ترکیباتی هستند که به روشهای مختلفی به حفظ آب در پوست کمک میکنند. این ترکیبات معمولاً در سه گروه اصلی طبقهبندی میشوند:
این ترکیبات لایهای محافظ روی پوست ایجاد میکنند که مانع از تبخیر آب میشود. وازلین (Petrolatum) یکی از قویترین مواد پوشاننده است که میتواند تا ۹۹٪ از تبخیر آب جلوگیری کند. سایر ترکیبات این گروه شامل موم زنبور عسل، روغنهای معدنی و سیلیکونها هستند.
✔️ مزایا:
جلوگیری از تبخیر آب
محافظت از پوست در برابر عوامل محیطی
مناسب برای پوستهای بسیار خشک و حساس
❌ معایب:
احساس چربی روی پوست
امکان مسدود کردن منافذ پوست در برخی افراد
این ترکیبات با جذب آب از محیط یا لایههای زیرین پوست به حفظ رطوبت در سطح اپیدرم کمک میکنند. برخی از مهمترین مواد جاذب رطوبت شامل گلیسیرین، اسید هیالورونیک و اوره هستند.
✔️ مزایا:
افزایش آبرسانی به پوست
کاهش چینوچروک ناشی از خشکی
مناسب برای انواع پوست، بهویژه پوستهای دهیدراته
❌ معایب:
در شرایط آبوهوای خشک ممکن است آب را از لایههای عمقی پوست بیرون کشیده و باعث خشکی بیشتر شود
این ترکیبات به پر کردن شکافهای بین سلولی کمک کرده و باعث ایجاد لطافت و نرمی در پوست میشوند. مواد نرمکننده شامل سرامیدها، روغنهای گیاهی (مانند روغن ماکادمیا و نارگیل) و اسیدهای چرب هستند.
✔️ مزایا:
افزایش لطافت و انعطافپذیری پوست
کمک به بازسازی سد محافظتی پوست
مناسب برای پوستهای خشک و آسیبدیده
❌ معایب:
برخی روغنهای سنگین ممکن است برای پوستهای چرب و مستعد آکنه مناسب نباشند
ترکیب هوشمندانهی این سه دسته از مواد میتواند اثربخشی مرطوبکنندهها را افزایش دهد. بهعنوان مثال:
یک کرم مرطوبکننده ایدهآل ممکن است حاوی اسید هیالورونیک (برای جذب رطوبت)، سرامیدها (برای نرمکنندگی) و وازلین (برای جلوگیری از تبخیر آب) باشد.
محصولات سبکتر برای پوستهای چرب معمولاً حاوی مواد جاذب رطوبت بدون استفاده زیاد از مواد پوشاننده هستند.
مرطوبکنندههای مناسب پوستهای خشک اغلب ترکیبی از مواد پوشاننده، نرمکننده و جاذب رطوبت را شامل میشوند تا کمبود چربی و رطوبت را جبران کنند.
امروزه استفاده از ترکیبات گیاهی در تولید محصولات آرایشی و بهداشتی به دلیل خواص مؤثر و سازگاری بیشتر با پوست، مورد توجه قرار گرفته است. ترکیبات طبیعی مانند اسانسهای فرار، فلاونوئیدها، موسیلاژها و سایر مواد موثره گیاهی میتوانند در بهبود کیفیت پوست، کاهش خشکی و افزایش رطوبت آن نقش مهمی داشته باشند. در یک پژوهش، تأثیر ترکیبات گیاهی بر تولید و کارایی یک کرم مرطوبکننده مورد بررسی قرار گرفته است.
در این مطالعه، از چهار گیاه دارویی استفاده شد:
بابونه (Matricaria chamomilla L.) – دارای اسانس فرار با خواص ضدالتهابی و آرامبخش.
همیشهبهار (Calendula officinalis L.) – حاوی فلاونول گلیکوزید و بتاکاروتن با خاصیت ترمیمکنندگی و آنتیاکسیدانی.
گل گندم (Centaurea cyanus L.) – دارای موسیلاژ و گم با ویژگی نرمکنندگی و مرطوبکنندگی.
پنیرک (Malva silvestris L.) – سرشار از موسیلاژ که موجب تسکین و افزایش رطوبت پوست میشود.
گیاهان استانداردسازی شده و عصاره آنها استخراج و در پایه امولسیون روغن در آب با غلظت ۲ درصد ترکیب شدند.
بررسی بالینی اثر مرطوبکنندگی کرم:
مطالعه روی ۱۲۰ نفر انجام شد که از این میان ۷۹ نفر از کرم گیاهی استفاده کردند و ۴۱ نفر دیگر کرم فاقد عصاره گیاهی (گروه شاهد) را مصرف کردند.
این مطالعه بهمدت ۳ هفته ادامه داشت و متخصصان پوست، تغییرات را ارزیابی کردند.
نتایج و جمعبندی تحقیق:
کاهش خشکی و زبری پوست در گروه مصرفکننده کرم گیاهی بهطور معناداری بیشتر از گروه شاهد بود.
متخصصان پوست بهبود محسوس نرمی و لطافت پوست را تأیید کردند.
ترکیبات گیاهی تأثیر مثبت و قابل توجهی در مرطوبکنندگی و سلامت پوست داشتند و میتوان از آنها برای تولید محصولات طبیعی و مؤثر استفاده کرد.
نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از ترکیبات گیاهی مانند اسانسهای فرار، موسیلاژها و فلاونوئیدها در فرمولاسیون کرمهای مرطوبکننده، تأثیر مثبتی در بهبود رطوبت و کاهش خشکی پوست دارد. بنابراین، میتوان از این مواد طبیعی برای تولید محصولات مراقبتی پوست با کارایی بالا و عوارض کمتر نسبت به ترکیبات شیمیایی بهره برد.
پیشنهاد می شود مقاله ی روشهای طبیعی برای درمان خشکی پوست را مطالعه فرمایید.
نوع پوست خود را بشناسید: اگر پوست چرب دارید، از فرمولهای ژلی و سبک استفاده کنید. اگر پوست شما خشک است، به دنبال کرمهایی با ترکیبات پوشاننده و نرمکننده باشید.
مرطوبکننده را روی پوست مرطوب بزنید: این کار باعث جذب بهتر مواد جاذب رطوبت میشود.
از محصولات بدون مواد تحریککننده استفاده کنید: برخی مواد مانند الکلهای قوی و عطرهای مصنوعی ممکن است باعث تحریک و خشکی بیشتر پوست شوند.
به آبوهوای محیط توجه کنید: در محیطهای خشک، استفاده از دستگاه بخور در کنار مرطوبکنندهها میتواند به بهبود وضعیت پوست کمک کند.
نتیجهگیری
مرطوبکنندهها نقش بسیار مهمی در حفظ سلامت و شادابی پوست دارند. انتخاب ترکیبات مناسب و استفادهی صحیح از آنها میتواند به کاهش خشکی، بهبود سد محافظتی پوست و افزایش لطافت و نرمی آن کمک کند. مواد پوشاننده، جاذب رطوبت و نرمکننده هرکدام وظایف مشخصی دارند و ترکیب متعادل آنها میتواند بیشترین اثر را در مراقبت از پوست ایجاد کند.
منبع : bumag.ir